Veel mensen weten niet dat 1001 Nacht een op zichzelf staand sprookje is. Het lijkt een bundel met allerlei sprookjes, zoals die van Grimm en Andersen, maar het tegendeel is waar. Aangezien het sprookje uit het Midden Oosten komt, wordt er gesproken over Allah en Mohammed. Het grappige aan de 1001 Nacht verhalen is, dat de verhalen een onderling vefrband hebben. Als een bepaald persoon in een verhaal voorkomt, dan gaat het volgende verhaal bijvoorbeeld over een neef van deze persoon. Hier volgt het eigenlijke sprookje van 1001 Nacht (versie van Reader's Digest).

Geloofd zijn de genadige Allah, vrede en heil zij onze heer Mohammed, alsmede zijn familie en vrienden, vrede en heil tot aan de dag van het gericht! Amen!

Het leven van de voorafgaanden is een les voor de nakomenden, opdat de mens zich zal spiegelen aan de lessen die anderen ten deel zijn gevallen. Lof aan Allah, die de geschiedenissen van het voorgeslacht als lering voor het nageslacht heeft gesteld. Hiertoe behoren ook de vertellingen die 'Duizend en één nacht' worden genoemd. Er wordt namelijk in bericht over datgene wat bij vroegere volken is geschied (Allah, de alwijze en barmhartige, kent het verborgene).

In de alleroudste tijden, regeerde over de eilanden van Indië en China eens de koning der Sassaniden*, die veel krijgers en bondgenoten en een talrijk gevolg bezat. Ook had hij twee dappere zoons, van wie de oudste, nog dapperder dan de jongste, over vele landen heerste en rechtvaardig was. Zijn naam was Sjeherban. Zijn jongste broer heette Sjahzeman** en was koning van Samarkand. Beiden regeerden twintig jaar lang gelukkig in hun eigen land.

Toen verlangde de oudste koning naar het land van zijn jongere broer en liet hem door zijn vizier ontbieden. De jongere broer maakte zich reisvaardig, droeg de regering aan de vizier over en vertrok. Rond middernacht bedacht hij evenwel, dat hij iets in zijn paleis vergeten was en toen hij daar terug kwam, trof hij zijn vrouw aan in intiem verkeer met een zwarte slaaf. Bij deze aanblik werd de gehele wereld zwart voor zijn ogen. Hij dacht: "Als dit nu al gebeurt, wat moet het dan worden wanneer ik goed en wel weg ben?" Hij doorstak beiden, vertrok direct weer en toen hij dicht bij zijn broers hoofdstad was gekomen, liet hij deze door de boden zijn komst melden. Zijn broer was zeer verheugd, liet de stad verlichten en onderhield zich alleraangenaamst met hem. Maar koning Sjahzeman dacht aan het gebeurde met zijn gemalin en ergerde zich zo, dat hij bleek en zwak werd.

Toen zijn broer dit opmerkte, dacht deze dat het vast en zeker door heimwee kwam en vroeg daarom niets. Maar op een zekere dag zei hij toch: "Broeder, ik zie je elke dag bleker en zwakker worden." Deze antwoordde: "Ik heb een inwendige ziekte," maar vertelde verder niets. Hierop zei de ander: "Ga mee jagen, dat zal je afleiden." Maar zijn broer weigerde en hij vertrok alleen. Nu waren er in de vertrekken die Sjazeman bewoonde, vensters die op zijn broers tuin uitzagen. Daar zag hij, op een dag dat zijn broer was gaan jagen, een deur opengaan, waardoorheen twintig slavinnen en twintig slaven naar buiten kwamen, met de mooie vrouw van zijn broer in hun midden. Bij een vijver ontkleedden de slavinnen zich en gingen bij de slaven liggen.

"Mazoed!" riep de koningin. Er kwam een zwarte slaaf naar haar toe en ze omarmde elkaar. Zo brachten allen de dag door met kussen en omhelzingen. Toen de broer van de koning dit zag, dacht hij: "Dit is nog veel erger dan wat mij is overkomen." Zijn verdriet week en hij kon weer eten en drinken. Na zijn terugkomst zag koning Sjeherban dat zijn broer weer eetlust had en er goed uitzag en vroeg hem: "Hoe komt het toch, dat je nu weer beter bent?" En Sjahzeman antwoordde: "Ik zal je zeggen waarom. Weet dan dat ik op reis ging toen je me liet ontbieden. Toen bedacht ik dat ik iets in het paleis vergeten was, ik keerde terug en vond een zwarte slaaf bij mijn vrouw. Ik doorstak hen beiden, kwam bij jou en moest hier aldoor aan denken. Dat is de reden waarom ik zo bleek en zwak werd, maar ontsla me van de verplichting, een verklaring te geven waarom ik er nu weer beter uitzie."

Maar zijn broer zei: "Ik bezeer je bij Allah, zeg me alles." Sjahzeman vertelde hem hierop wat hij gezien had en toen Sjeherban zei dat hij het met eigen ogen wilde zien, antwoordde Sjahzeman: "Wend voor dat je op jacht gaat en verberg je bij mij, dan zul je overtuigd worden." De koning liet bekendmaken dat hij op reis ging en begaf zich ook eerst naar het kamp, maar verkleedde zich dan, sloop heimelijk naar de vertrekken van zijn broer en ging voor het venster zitten.

* Men ziet hier hoe weinig geografische en historische kennis de vertellers hadden, daar zij een Perzische koning over Indië en China laten heersen.

** In andere vertalingen wordt ook wel Sjahzenan gebruikt. Net als Vogel Rok (Vogel Roekh) worden veel namen regelmatig anders vertaald.